Η τρέλα πάει…Μαντζαβινάτα!

Η κεφαλονίτικη τρέλα είναι ευρέως γνωστή! Το εκπληκτικό όμως είναι ότι επιβεβαιώνεται όλο και πιο συχνά με κάθε τρόπο! Απόδειξη; Οι φετινοί εορτασμοί για το Πάσχα…

…κι ενώ δεν είχα ξεκινήσει με τις καλύτερες των διαθέσεων για αυτό το ταξίδι, το σκηνικό άρχισε να αλλάζει στην πορεία. Κόντρα στις συνηθισμένες διαδικασίες για τον εορτασμό των ημερών του Πάσχα, φέτος έγινε η ανατροπή!

Φυσικά, δεν αναφέρομαι στο έθιμο της Ανάστασης, το οποίο πλέον στο χωριό μου, τα Μαντζαβινάτα Κεφαλονιάς, γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 10 το βράδυ! Λόγω έλλειψης ιερέων έχει γίνει παράδοση εδώ και 3-4 χρόνια, προκειμένου όλα τα χωριά της κοινότητας να μένουν ικανοποιημένα.

Φέτος, το ασυνήθιστο ήταν η περιφορά του Επιταφίου η οποία έγινε στις 3 τα ξημερώματα Μ. Σαββάτου, ενώ αμέσως μετά ακολούθησε η Θεία Λειτουργία μέχρι τις 6 το πρωί. Σκοπός των κατοίκων του χωριού και όλων όσων παρευρέθηκαν ήταν να διατηρήσουμε ζωντανό το έθιμο της νυχτερινής περιφοράς του Επιταφίου, όπως γινόταν πριν το σεισμό του 1953. Μάλιστα, όπως πληροφορήθηκα από τους παλιότερους του χωριού, φρόντιζαν να δένουν τσίγκινα κουτάκια στα πόδια σκυλιών προκαλώντας δυνατό θόρυβο, ώστε κανείς να μην κοιμηθεί εκείνο το βράδυ. Θα έχετε καταλάβει νομίζω περί τίνος είδους τρέλας μιλάμε!

Όλα πήγαν κατ’ ευχήν! Ο καιρός φρόντισε να μην μας τα χαλάσει για το μικρό χρονικό διάστημα της περιφοράς, ενώ ο αριθμός των πιστών ήταν ανέλπιστα ικανοποιητικός.

Να είμαστε καλά και του χρόνου με υγεία!

Advertisements

Πάντα γελαστός!

Σήμερα, από το πρωί, θα έχουν γλέντι επάνω…Μία ακόμη μεγάλη φωνή, ή καλύτερα για να ακριβολογούμε, μία ακόμη τεράστια φωνή δεν βρίσκεται πλέον κοντά μας. Ο Δημήτρης Μητροπάνος αποφάσισε, αφού γιόρτασε τα 64α γενέθλιά του πριν δύο εβδομάδες, να συναντήσει όλους τους παλιούς , καλούς του φίλους και να αρχίσουν ξανά το τραγούδι όλοι μαζί.

Τραγική ειρωνεία αποτελεί το γεγονός ότι κατάφερε, ύστερα από επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί το 2008, να ξεπεράσει το σοβαρό πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπωρούσε για να καταλήξει σήμερα, γύρω στις 11 το πρωί, στο νοσοκομείο Υγεία ύστερα από οξύ πνευμονικό οίδημα. Όπως όμως είχε πει και ο ίδιος σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις: «Ένα γεγονός της ζωής είναι και ο θάνατος. Κάποτε, μοιραία, θα έρθει. Την ανημπόρια δεν θέλω εγώ. Αυτό, φοβάμαι περισσότερο απ’όλα. Αυτό, μόνο». Φαίνεται, λοιπόν, ότι είχε συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου, όπως και ο ίδιος είχε τραγουδήσει σε στίχους Άλκη Αλκαίου και μουσική Θάνου Μικρούτσικου το 1996.

 

Επτά χρονών ήμουν τότε και ακόμα θυμάμαι να ακούμε το συγκεκριμένο τραγούδι στο αυτοκίνητο και τον πατέρα μου να τραγουδά. Και όχι μόνο αυτό. Τραγούδια όπως το «Καλοκαίρια και χειμώνες», «Το σ’ αγαπώ το κρατάω για σένα», «Σ’ αγαπώ σαν αμαρτία», «Μάνα που ζω», «Έρχονται βράδια» και άλλα πολλά μας κρατούσαν -και ακόμα μας κρατάνε- συντροφιά κυρίως στα πολύωρα ταξίδια μας. Ακούσματα γνώριμα και αγαπημένα, που ο καθένας από εμάς τα έχει συνδέσει με συγκεκριμένα γεγονότα και καταστάσεις. Ακούσματα διαχρονικά που όσα χρόνια ακόμα κι αν περάσουν θα ξυπνούν μνήμες και θα προκαλούν συγκίνηση.

Δεν θέλησα να γράψω ένα ακόμη βιογραφικό κείμενο για την πορεία της ζωής και της καριέρας του Δημήτρη Μητροπάνου. Έχω διαβάσει και έχω δει πολλά παρόμοια ρεπορτάζ από το πρωί. Ήθελα να μιλήσω για τον μεγάλο αυτό ερμηνευτή έτσι όπως τον γνώρισα εγώ μέσα από τα τραγούδια του. Παρά το γεγονός ότι δεν έτυχε, δυστυχώς, να τον παρακολουθήσω ζωντανά σε κάποιο από τα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόταν, αισθάνομαι τουλάχιστον τυχερή που είχα την ευκαιρία να ακούσω έστω και για πέντε δευτερόλεπτα την αξεπέραστη φωνή του περνώντας τυχαία ένα ξημέρωμα έξω από το Κέντρο Αθηνών τον περασμένο Δεκέμβρη…

Καλό ταξίδι!

Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα!

Κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου το παιδί και το βιβλίο γιορτάζουν! Όχι ξεχωριστά, μαζί! Ποιο είναι το αποτέλεσμα της σύζευξης αυτής; Η γιορτή του παιδικού βιβλίου φυσικά!

Με αφορμή την ημέρα γέννησης του μεγάλου Δανού λογοτέχνη και συγγραφέα παραμυθιών, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (IBBY) καθιέρωσε την 2α Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY (International Board on Books for Young People) ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο.

Φέτος, το υλικό για τον εορτασμό επιμελήθηκε το τμήμα του Μεξικού. Το μήνυμα έγραψε ο Μεξικανός συγγραφέας Francisco Hinojosa, ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους και επιτυχημένους συγγραφείς παιδικών βιβλίων, ενώ την αφίσα σχεδίασε ο επίσης Μεξικανός εικονογράφος Juan Gedovius, ο οποίος έχει τιμηθεί με δέκα διεθνή βραβεία και έχει συμμετάσχει σε πολλές εθνικές και διεθνείς εκθέσεις.

Από τη μεριά του το ελληνικό τμήμα της IBBY – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος διοργάνωσε ειδική εκδήλωση για τον εορτασμό της συγκεκριμένης ημέρας, κατά της διάρκεια της οποίας απονεμήθηκαν βραβεία σε δημιουργούς βιβλίων που εκδόθηκαν το 2011 αλλά και σε φορείς που προάγουν τη φιλαναγνωσία.

Έφτασα στο Ινστιτούτο Θερβάντες ανήμερα της 2ας Απριλίου και ώρα 18:30 ακριβώς. Η προσέλευση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, ώστε αρκετοί ήταν εκείνοι που αναγκάστηκαν να παραμείνουν όρθιοι καθ’ όλη τη διάρκεια της απονομής. Το κλίμα που επικρατούσε στην αίθουσα ήταν οικείο, ευχάριστο και ομαδικό. Σου έδινε την αίσθηση ότι όλοι είχαν μαζευτεί για να γιορτάσουν μία από κοινού προσπάθεια που είχε καταφέρει να αποδώσει καρπούς. Την προσπάθεια για την προώθηση της φιλαναγνωσίας.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Ειδικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Μιχάλης Κοντογιάννης, ο οποίος μίλησε για τη σχέση των παιδιών με τα βιβλία σε μία σχετικά δύσκολη περίοδο όπως αυτή που διανύουμε, τονίζοντας την απουσία ερεθισμάτων για ανάγνωση που υπάρχει στις μέρες μας.

Ύστερα από τον χαιρετισμό της Κατρίν Βελισσάρη, διευθύντριας του ΕΚΕΒΙ (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου) και την ανάγνωση μηνύματος που απέστειλε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος, τη σκυτάλη πήρε η Ana Roca Gadea, διευθύντρια της βιβλιοθήκης του Ινστιτούτου Θερβάντες, η οποία διάβασε το μήνυμα της ημέρας στα Ισπανικά. Τέλος, αφού ακολούθησε ανάγνωση του μηνύματος και στα Ελληνικά σε μετάφραση Λότης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου, ξεκίνησε η απονομή των βραβείων από τον Πρόεδρο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, κ. Βαγγέλη Ηλιόπουλο.

Τα βραβεία με την σειρά που απονεμήθηκαν είναι τα εξής:

Βραβεία σε πρόσωπα και φορείς που προωθούν τη φιλαναγνωσία:

Βραβείο «Πηνελόπη Δέλτα» απονεμήθηκε στη συγγραφέα Αργυρώ Κοκορέλη για τη συνολική της προσφορά στην παιδική λογοτεχνία.
Βραβείο «Κ.Π. Δεμερτζή» απονεμήθηκε στην Παναγιώτα Παπαδήμου, δασκάλα στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξάνδρειας Ημαθίας.
Το βραβείο σε εν ενεργεία εκπαιδευτικό δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μοιράστηκαν η καθηγήτρια Γαλλικών Ισαβέλλα Σιδηροπούλου και η φιλόλογος Κων/να Δράκου από το Γυμνάσιο Χιλιομοδίου.
Το βραβείο σε παιδική/νεανική βιβλιοθήκη για τη συνολική της δράση απέσπασε η βιβλιοθήκη του 6ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας.
Το βραβείο για το καλύτερο πρόγραμμα προώθησης της φιλαναγνωσίας απονεμήθηκε ομόφωνα στην Παιδική Λέσχη Ανάγνωσης Κω.
Βραβείο καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας με χρήση νέων τεχνολογιών και διαδικτύου απονεμήθηκε στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσ/νίκης για το blog http://filanagnosiaprogram.blogspot.com
Το βραβείο σε Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων μαθητών Δημοτικού, Γυμνασίου ή Λυκείου για την προώθηση της φιλαναγνωσίας απονεμήθηκε στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 29ου Δημοτικού Σχολείου Θεσ/νίκης.
Το βραβείο σε βιβλιοθηκονόμο για δράσεις φιλαναγνωσίας απονεμήθηκε στην κα. Σοφία Κράλλη, βιβλιοθηκονόμο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Μοσχάτου.
Το βραβείο σε σχολικό/μαθητικό έντυπο το οποίο καλλιεργεί τη φιλαναγνωσία και προωθεί την ανάγνωση παιδικής λογοτεχνίας απέσπασε το περιοδικό «Τα μυστικά του θρανίου» του 7/θέσιου 3ου Δημοτικού Σχολείου Κισσάμου Χανίων.

Βραβεία σε βιβλία που εκδόθηκαν το 2011

Βραβείο «Ερμιόνη Βακάλη-Πετρίδη» σε συγγραφέα και εικονογράφο βιβλίου με πολύχρωμη εικονογράφηση: «Οι καλοί πειρατές και οι κακοί πειρατές», εκδόσεις Παπαδόπουλος & Έπαινος: «Η αγάπη της Μυρμηγκίνας και του Τζίτζικα», εκδόσεις Ελληνοεκδοτική
Για το βραβείο «Πηνελόπη Μαξίμου» σε συγγραφέα βιβλίου αφήγησης βραχείας φόρμας για παιδιά ισοψήφισαν: «Αστέρια στον πάτο της λίμνης», εκδόσεις Μεταίχμιο & «Το ζωντανό ρομπότ», εκδόσεις Πατάκη
Βραβείο «Φανή Αποστολίδου» σε συγγραφέα εκτενούς παραμυθιού ή μυθιστορήματος για παιδιά: «Οι εφτά ζωές του Κόμπου», εκδόσεις Πατάκη & Έπαινος: «Δεν είμαι τέρας, σου λέω!», εκδόσεις Κέδρος
Βραβείο σε συγγραφέα εφηβικού ή νεανικού μυθιστορήματος: Κανένα βιβλίο δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία. Ως εκ τούτου δεν δίδεται βραβείο.
Βραβείο «Βίτω Αγγελοπούλου» σε συγγραφέα βιβλίου γνώσεων για παιδιά: «Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη», εκδόσεις Πατάκη & «Περπατώντας τις εποχές του Βυζαντίου», εκδόσεις Μεταίχμιο
Βραβείο «Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου» σε πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα βιβλίου για παιδιά ή για νέους: Κανένα βιβλίο δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία. Βραβείο δεν δίδεται. Η επιτροπή αποφάσισε, ωστόσο, να δώσει δυο επαίνους: «Έλα να πετάξουμε μαζί», εκδόσεις Βεργίνα & «Ένα απλό μολύβι», εκδόσεις Πατάκη

Τα λόγια της δασκάλας του 4ου Δημοτικού Σχολείου Αλεξάνδρειας Ημαθίας, Παναγιώτας Παπαδήμου είναι αυτά που αντηχούν ακόμα στα αυτιά μου ακριβώς μία εβδομάδα μετά: «Σε μια εποχή που η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, τα βιβλία αποτελούν σανίδα σωτηρίας και για μικρούς και για μεγάλους». Το λέω συχνά τελευταία αλλά υπάρχει ακόμα ελπίδα!

Η κρίση στην ελληνική τηλεόραση και η περίπτωση ALTER

Την περασμένη Τετάρτη βρέθηκα ξανά μετά από καιρό στο αμφιθέατρο «Σάκη Καράγιωργα» του Παντείου. Ο λόγος; Όχι για να παρακολουθήσω κάποιο από τα μαθήματα του Γιώργου Βέλτσου (με τον οποίο έχω συνδέσει τη μεγάλη αυτή αίθουσα με τα μπορντό καθίσματα) αλλά με αφορμή την ημερίδα που συνδιοργάνωσαν το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πάντειο με θέμα «Η κρίση των ελληνικών ΜΜΕ».

Οι τρεις βασικές θεματικές ενότητες που διαμόρφωσαν τον «σκελετό» της συζήτησης αφορούσαν την κρίση στο χώρο της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και των έντυπων μέσων αντίστοιχα. Ρίχνοντας μια ματιά στο πρόγραμμα της ημερίδας, το κομμάτι που μου προξένησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήταν εκείνο σχετικά με την κρίση στον τηλεοπτικό χώρο και συγκεκριμένα η αναφορά που θα γινόταν στην περίπτωση του τηλεοπτικού σταθμού ALTER.

Και επιβεβαιώθηκα! Η πρώτη θεματική ενότητα της ημερίδας ήταν η κρίση στην ελληνική τηλεόραση και κατά πόσο αυτή επηρέασε το γνωστό σε όλους μας ALTER. Ο Νίκος Λέανδρος, πρόεδρος του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου, ως συντονιστής του πάνελ έδωσε το λόγο στην υποψήφια διδάκτωρ Αντιγόνη Ευστρατόγλου. Μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση είχε μόλις αρχίσει!

Το ερώτημα που αποτέλεσε τον κεντρικό άξονα της ομιλίας της ήταν εάν η κατάρρευση του ALTER ήταν τελικά απρόσμενη ή θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί. Μέσα από την πραγματικά αξιόλογη παρουσίασή της έδωσε αρχικά στο ακροατήριο μια πλήρη εικόνα σχετικά με το προφίλ του καναλιού. Έπειτα, απέδωσε τη διάλυση του σταθμού στο γεγονός ότι επρόκειτο για μία φορολογικά ανεξέλεγκτη επιχείρηση ήδη από το 1999 αλλά και στα επιπόλαια έξοδα για διαφημίσεις προϊόντων των θυγατρικών της εταιρειών, καταλήγοντας στο ότι η κατάρρευση δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία».

Αμέσως μετά τη σκυτάλη πήρε ο Γιώργος-Μιχαήλ Κλήμης, επίκουρος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ο οποίος ήρθε για να ενισχύσει τα λεγόμενα της προηγούμενης ομιλήτριας με ζωντανές αποδείξεις. Βασιζόμενος σε οικονομικά στοιχεία και αναλύσεις, παρουσίασε σειρά παραδειγμάτων από τις διαφημίσεις για τις οποίες έγινε λόγος παραπάνω, συναινώντας στην άποψη ότι επρόκειτο για έξοδα που δεν ήταν άκρως απαραίτητα.

Με τη σειρά του ο Θεόφιλος Κοτσίδης, managing partner στην διαφημιστική εταιρεία OMD Hellas, μίλησε για τη σχέση του ALTER με τη διαφημιστική αγορά. Συγκεκριμένα, επεσήμανε ότι από το 2010 που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση έως το 2011 το κανάλι θα μπορούσε να είχε εισπράξει 50-58 εκατομμύρια ευρώ από τις διαφημίσεις. Ωστόσο, η απληστία και η ασυδοσία των ελεγκτικών μηχανισμών οδήγησαν στον κλυδωνισμό της εταιρείας. Στη συνέχεια, έκανε λόγο για τα κριτήρια με τα οποία οι διαφημιστικές εταιρείες θα έπρεπε να επιλέγουν τους πελάτες τους, κλείνοντας με τη φράση: «Πρέπει να λες όχι στο εφήμερο κέρδος και ναι σε αυτό που βασίζεται σε νόμους και αξίες».

Στις θυγατρικές δισκογραφικές εταιρείες Legend και Lyra και στη σχέση τους με το ALTER αναφέρθηκε ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου. Οι ταυτόχρονες εκδόσεις δίσκων, τις οποίες η εταιρεία Legend δεν μπορούσε να υποστηρίξει, και η υπερπροσφορά τους στην αγορά μέσω των εφημερίδων αποτέλεσαν βασικές αιτίες για τον ευτελισμό πολλών αριστουργημάτων του πολιτισμού, σύμφωνα με τον κ. Ανδρέου.

Η πιο ζωντανή παρουσίαση, κατά τη γνώμη μου, ήταν εκείνη του τελευταίου ομιλητή του πάνελ. Πρόκειται για τον Βασίλη Τζήμτσο, εκπρόσωπο των δημοσιογράφων του ALTER και ναυτιλιακό συντάκτη. «Κέρδιζαν σε βάρος μας ως την τελευταία στιγμή», είναι η φράση που εντυπώθηκε στο μυαλό μου από ολόκληρη την ομιλία του. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το σκάνδαλο ξεκίνησε από την πρώτη ημέρα που το κανάλι μπήκε στο χρηματιστήριο. Από το 2000 και για δέκα χρόνια οι ισολογισμοί του σταθμού ήταν πάντα κερδοφόροι. Ωστόσο, το 2010 άρχισαν να «σκάνε τα κανόνια των δανείων», όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Τζήμτσος, συμπληρώνοντας ότι «αν δεν εμφανιζόταν η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ο φαύλος κύκλος των δανείων θα συνεχιζόταν». Η παρουσίασή του έλαβε τέλος με το ήδη γνωστό θα έλεγα εγώ, αλλά πάντα απογοητευτικό συμπέρασμα ότι «τα ΜΜΕ πλέον είναι για να χειραγωγούν και να ποδηγετούν και όχι για να ενημερώνουν».

Το δικό μου συμπέρασμα, ωστόσο, μετά τη συγκεκριμένη ημερίδα είναι ότι τέτοιες πρωτοβουλίες δείχνουν πως υπάρχει ακόμα ελπίδα! Ελπίδα γενικότερα για το μέλλον της δημοσιογραφίας, της κοινωνίας αλλά και για εμάς τους ίδιους ειδικότερα! Ευχόμαστε και ευελπιστούμε να ακολουθήσουν και άλλες παρόμοιες διοργανώσεις με την ίδια και περισσότερη επιτυχία!

78 μέρες για το καλοκαίρι!

Η αντίστροφη μέτρηση για εμένα έχει ήδη αρχίσει… Αν και κάπως αργά θα έλεγα φέτος! Άλλες χρονιές δεν προλαβαίναμε καν να χωνέψουμε τη γαλοπούλα παραμονή Πρωτοχρονιάς και η βασική μου έγνοια ήταν να φεύγουν ένα-ένα όλα τα μεγάλα events της χρονιάς (βλ. Απόκριες, 25η Μαρτίου, Πάσχα, Πρωτομαγιά) για να έρθει επιτέλους ο πολυπόθητος Ιούνιος!

Φέτος ο καιρός μας τα χάλασε… Η ιστορία με το κρύο παρατράβηξε για τα καλά. Για να μην πω για τις ιώσεις και τα κρυολογήματα που ο καθένας μας πέρασε κατά τη διάρκεια του χειμώνα τουλάχιστον από δύο φορές! Και ενώ έχουμε ήδη μπει στην άνοιξη το κρύο, οι βροχές και τα μικροπροβλήματα υγείας που ταλαιπωρούν ακόμα πολύ κόσμο δεν λένε να υποχωρήσουν.

Ωστόσο, το καλοκαίρι έχει αρχίσει να στέλνει τα προμηνύματά του. Λίγο η αλλαγή στην παραγγελία του καφέ από Cappuccino και Γαλλικό σε Freddo Cappuccino και τον κλασικό Frappe, λίγο οι καλοκαιρινές κολεξιόν στα καταστήματα και η μαζική «μετακόμιση» από τα στέκια του κέντρου της πόλης σε εκείνα της παραλιακής, όλα δείχνουν πως το καλοκαιράκι είναι κοντά!

Πολλοί με ρωτάνε: «Μήπως βιάζεσαι; Ξεχνάς το Πάσχα;». Πώς να μην το ξεχάσω όταν ακόμα και ο καιρός τα τρία τελευταία σαββατοκύριακα συνομωτεί υπέρ μου και της αγαπημένης μου εποχής; Όταν η θερμοκρασία χτυπάει 20°C και ο λαμπερός ήλιος σου δίνει μια μικρή γεύση για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει σε τρεις μήνες από τώρα; Είναι να μην ξεσηκώνεσαι και να ανυπομονείς;

Για εμάς λοιπόν, τους λάτρεις του καλοκαιριού, απομένουν 78 ημέρες για να ξεφορτωθούμε τα μπουφάν, τα κασκόλ, τις μπότες και οποιοδήποτε άλλο χειμωνιάτικο αξεσουάρ!78 ημέρες για να πετάξουμε από πάνω μας την μελαγχολία και το μουντό σκηνικό του χειμώνα!78 ημέρες για να φορέσουμε τα μαγιό μας  και να ξεχυθούμε στις παραλίες!!!

Η ζωή μου με τα βιογραφικά!

Πέρασα το προηγούμενο σαββατοκύριακο ψάχνοντας και καταγράφοντας τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις σχεδόν όλων των έντυπων και ηλεκτρονικών περιοδικών, καναλιών, ραδιοφωνικών σταθμών και εφημερίδων. Συγκέντρωσα γύρω στις ογδόντα διευθύνσεις, σουλούπωσα λίγο και το βιογραφικό μου και ξεκίνησα την αποστολή!

Τρεις μήνες πριν…

Αφού πέρασα 5 ξέγνοιαστα χρόνια ως φοιτήτρια, ορκίστηκα μετά κόπων και βασάνων σε μία κατά τα άλλα λαμπρή τελετή!! Αυθεντικό πτυχίο, ωστόσο, δεν είδαμε ποτέ. Λεπτομέρειες που αγαπήσαμε όσοι περάσαμε τα φοιτητικά μας χρόνια σε αυτό το ένδοξο κτίριο της οδού Συγγρού (και, όχι, δεν εννοώ το Fever!). Και αφού τελείωσε και το «πανηγυράκι» της ορκωμοσίας, με ανθοδέσμες και φωτογράφους να ξεπετάγονται από παντού, ήρθε το χάος…

Στην αρχή είχα πάρει το θέμα «εύρεση εργασίας» πολύ ζεστά. Όχι, δεν είχα την εντύπωση ότι θα με περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες στο Mega, τα Νέα ή την Καθημερινή. Ήλπιζα σε κάτι πιο εφικτό, πάντως ήλπιζα! Έτσι, άρχισα να στέλνω το βιογραφικό μου μέσω e-mail σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς με την ελπίδα ότι θα μπορούσα να προσφέρω έστω και αφιλοκερδώς προκειμένου να αποκτήσω εμπειρία. Ωστόσο, έλαβα μόνο δύο απαντήσεις. Αρνητικές μεν, αλλά απαντήσεις δε!

Αφού είδα και απόειδα με την αποστολή βιογραφικών μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αποφασίσαμε με μια πολύ καλή μου φίλη, πρώην συμφοιτήτρια και ομοιοπαθούσα να ξεκινήσουμε τη διανομή βιογραφικών πόρτα-πόρτα.
Η πρώτη απόπειρα ήταν σχετικά «αναίμακτη»! Η κοπέλα στην υποδοχή γνωστής εφημερίδας πήρε τα βιογραφικά μας και με πλατύ χαμόγελο μας ενημέρωσε ότι θα τα προωθήσει στον υπεύθυνο του προσωπικού. Και παραδόξως ήταν πειστική! Η δεύτερη απόπειρα είχε τον τίτλο «Σκληρή αλήθεια». Η κυρία στη γραμματεία, αφού άκουσε με προσοχή την εισαγωγή μας που είχε καταντήσει πλέον καραμέλα, με πολύ ευγενικό τρόπο μας εξήγησε για την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της δημοσιογραφίας. Χαίρω πολύ! Και φτάνουμε στα γραφεία της τρίτης εφημερίδας. Η κοπέλα στην είσοδο μιλούσε συγχρόνως στο τηλέφωνο όταν διέκοψε για να μας ρωτήσει με την απορία ζωγραφισμένη στο βλέμμα «Τί βιογραφικά είναι αυτά;». Μην είναι βιογραφικά μηχανολόγου μηχανικού, μην είναι υδραυλικού ή μήπως καρδιοχειρουργού; Ένας Θεός και εκείνη μόνο ξέρουν! Ήταν προφανές ότι αυτή τη φορά τα βιογραφικά μας θα κατέληγαν στο καλάθι αχρήστων δίπλα ακριβώς από την τόσο εξυπηρετική αυτή φιγούρα!

Στην ανακύκλωση, ωστόσο, πρέπει να έχουν καταλήξει και τα υπόλοιπα βιογραφικά που αφήσαμε στα γραφεία άλλων εφημερίδων αφού έχει περάσει τουλάχιστον ένα τρίμηνο από τότε και ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Κάπου εκεί μεσολάβησαν οι διακοπές των Χριστουγέννων και είπα να σταματήσω για λίγο το ψάξιμο και -να αρχίσω τις προσευχές! Αστειεύομαι φυσικά!- επανέλθω δριμύτερη με το νέο έτος.

Σήμερα…

Και να ‘μαι πάλι από την αρχή… Μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω έχω λάβει μόνο τρεις αρνητικές απαντήσεις αλλά τις εκτιμώ ιδιαίτερα γιατί ξέρω ότι κάποιοι μπήκαν έστω στον κόπο να απαντήσουν και όχι να αδιαφορήσουν. Βέβαια, αν αυτοί οι κάποιοι είναι 3 στους 80 τότε υπάρχει πρόβλημα!

Και πώς να μην υπάρχει όταν σύμφωνα με ρεπορτάζ του espressonews.gr οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ ανέρχονται κατά τον μήνα Δεκέμβριο 2011 σε 730.621 άτομα. Από αυτά 311.825 είναι άνδρες (ποσοστό 42,68%) και 418.796 είναι γυναίκες (ποσοστό 57,32%). Ο αριθμός αυτός, μάλιστα, παρουσιάζει αύξηση κατά 2,09% σε σχέση με την προηγούμενη ανακοίνωση του ΟΑΕΔ τον Νοέμβριο 2011. Συγκεκριμένα, στην ηλικιακή ομάδα από 30 – 54 ετών αναλογεί το 63,16% των εγγεγραμμένων ανέργων, στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 30 αναλογεί το 27,33% και στην ηλικιακή ομάδα άνω των 55 ετών αναλογεί το 9,52%. Και όλα αυτά όταν οι αναγγελίες προσλήψεων ανήλθαν σε 44.596, μειωμένες κατά -24,65% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα (59.187) και μειωμένες κατά -10,22% σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2010 (49.673).

Παρ’ όλα αυτά θέλω να ελπίζω! Δεν είμαι η μόνη, το κακό είναι πια γενικό και σαφώς υπάρχουν πολύ χειρότερες περιπτώσεις από την δική μου. Άνθρωποι με οικογένειες που από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν χωρίς δουλειά και χωρίς στήριγμα. Το δικό μου στήριγμα προς το παρόν είναι οι γονείς αλλά για πόσο ακόμα; Όπως και να ‘χει το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω και κολλάει σε όλες τις περιπτώσεις είναι να υπάρχει υγεία πρωτίστως και όλα τα άλλα έρχονται… Ναι, είναι τόσο κλισέ όσο ακούγεται μα συγχρόνως τόσο αληθινό!

Just two words!

Μερικές φορές τις θεωρούμε δεδομένες…ναι, αναφέρομαι στις λέξεις του τίτλου! «Σ’ ευχαριστώ» και «Σ’ αγαπώ»! Η συμβουλή μου; Να τις λέτε μόνο όταν τις εννοείτε πραγματικά! Κι αν δυσκολεύεστε πολύ, τότε αφιερώστε το παρακάτω τραγούδι! Αφιερωμένο λοιπόν στους πολύ δικούς μου ανθρώπους! Σας ευχαριστώ όλους και σας αγαπώ!

Previous Older Entries